Po raz pierwszy wybrałem się do Zagory dwanaście tat temu. Podróżowałem przez kilka godzin grande taxi w stanie oszołomienia, z czterema pasażerami, kozą i zablokowanymi drzwiami, ale upajały mnie widoki. Pejzaże pełne bieli i zieleni kwitnących migdałowców, które ciągnęły się kilometrami wzdłuż rzeki Draa. Pas żółtych i kremowo kawowych piasków, wreszcie obrazy ludzi z plemienia …
Dowiedz się więcejWędrując przez Maroko w wielu miejscach można dostrzec tajemnicze, niewielkie budowle różniące się od typowej zabudowy kształtem i formą. Ich wspólną cechą jest zbliżona do sześcianu podstawa oraz kopuła w kształcie połówki cytryny, czasami okolona u podstawy koroną attyki opartej na rzucie kwadratu. Do budowli prowadzi jedno wejście. Choć wszystkie obiekty cechują podobne zasady kompozycji …
Dowiedz się więcejNiedziela – Dzień Pański – to najlepsza okazja, by odwiedzić katedrę kościoła rzymskokatolickiego w Tangerze. Jedyna w tym dniu msza święta odbywa się o godzinie 11:00. Wybraliśmy się zatem do miasta. W połowie drogi zorientowaliśmy się, ku wielkiemu zaskoczeniu, że w nocy z soboty na niedzielę (19-20 września) został zmieniony czas z letniego na zimowy. …
Dowiedz się więcejO kapeli Mistrzów Muzycznych z Joujouki pisałem w mojej książce „Ucieczka do Tangeru”. Teraz postanowiliśmy odwiedzić muzyków ponownie. W skrócie proceder uzdrawiania za pomocą bębnów i fletów trwa w górach RIF od XIII wieku, a umiejętność leczenia przechodzi z szamana na szamana. Zabiegi magiczne polegające na wypędzeniu demona transową muzyką, tańcem, paleniem marihuany, opierają się …
Dowiedz się więcejMaroko, nazywane „najdalej położoną krainą zachodzącego słońca”, uważane było za kolebkę niewiernych i aby ich uchronić przed piekłem, nawracano mieczem, tak jak naszych poczciwych słowian. Pierwszym krwawym misjonarzem był Okba ibn Nafi, który w 684 roku w dolinie Sus (okolice Tarudantu) pokonał potężną armię Berberów. Arabowie nie kolonizowali jednak Maroka, ale wspólnie z miejscowymi plemionami …
Dowiedz się więcej
