Marabut to nie tylko ptak

Wędrując przez Maroko w wielu miejscach można dostrzec tajemnicze, niewielkie budowle różniące się od typowej zabudowy kształtem i formą. Ich wspólną cechą jest zbliżona do sześcianu podstawa oraz kopuła w kształcie połówki cytryny, czasami okolona u podstawy koroną attyki opartej na rzucie kwadratu. Do budowli prowadzi jedno wejście. Choć wszystkie obiekty cechują podobne zasady kompozycji bryły, różnią się elementami zdobniczymi i kolorystyką. W północnej części Maroka większość z nich jest malowana na biało, podczas gdy na południu kolorystyka odpowiada barwie materiału budulca – beżowo-żółtej gliny lub popularnych tutaj odcieni brunatnej czerwieni, różu weneckiego czy zieleni, niekiedy są wielobarwne.


Te tajemnicze obiekty to gubby – grobowce bądź mauzolea stawiane pośmiertnie tutejszym sufickim świętym nazwanym maraburtami, od których potoczną nazwę przyjęły również te budowle. Ich istnienie ma korzenie w obyczajach plemion berberskich, które pomimo szeregu zachęt stosowanych przez muzułmanów w procesie nawracania na islam, zachowały swoje pierwotne praktyki. Marabutowi – świętemu wywodzącemu się z lokalnej społeczności, przypisywane były nadprzyrodzone moce zarówno w zakresie wsparcia duchowego jak i fizycznego – lecznicze czy wręcz uzdrawiające. Z tego powodu grobowce niejednokrotnie stawały się miejscem pielgrzymowania.


I tak, pomimo że Koran zabrania kultu człowieka, skomplikowany proces nawracania Berberów na islam zaowocował większą tolerancją dla dotychczasowych praktyk religijnych lokalnych plemion. Z tego powodu w wielu regionach niemal w każdej wsi można dostrzec marabuta, a dobra kondycja niektórych budowli świadczy, że pierwotne obyczaje są kultywowane po dziś dzień.


Historia kultu marabutów – marokańskich świętych oraz marabutów – marokańskich budowli to arcyciekawa lektura. Zainteresowanych odsyłam do artykułu zamieszczonego na portalu GR8 Morocco pod adresem: https://gr8morocco.wordpress.com/2013/12/31/w-krainie-marabutow/
